เมื่อวาน พากรุ๊ปทัวร์มาถึงนาริตะ...
บังเอิ๊ญ บังเอิญ... เจอเพื่อนคนญี่ปุ่นที่เป็นแอร์โฮสเตสอยู่สายการบิน ANA
ไม่ได้เจอเจ๊เขามาประมาณ... 7-8 ปีได้...

แอบงง หลังจากทักทายพอเป็นพิธี หมูน้อยกะรีบฉากหลบ
แต่เจ๊รีบเปิดประเด็น
เธอจ๊ะ เธอจ๋า... ยังชอบหนุ่มๆ จอห์นนี่ส์อยู่หรือเปล่าจ๊ะ...
เอ๊ะ... ถามแบบนี้ มีอะไรหว่า
หมูน้อยก็เลยตอบครึ่งๆ กลางๆ ก็ยังชอบอยู่นะ ทำไมเหรอ???
ก็ตอนนั้นน่ะ (ตอนไหน???) ที่ทัคกี้ซึบาสะ กับคัตตุนมาเล่นคอนเสิร์ตที่เมืองไทย...
เธอได้ไปดูหรือเปล่าล่ะ
แหม... หมูน้อยจะพลาดได้เหรอ
เจ๊รีบบอก... ก็ฉันทำงานไฟลท์ที่เขานั่งมากันไงเล่า
อ่อ หมูน้อยถึงบางอ้ออออออออ
ตีซี้ด่วน
ใจความจากเจ๊แอร์ฯ สาว ได้ความดังนี้

ทัคกี้ซึบาสะ และคัตตุน ได้นั่งที่นั่งแบบชั้นธุรกิจทุกคน
แต่ทัคกี้ซึบาสะ นั่งที่นั่งบนชั้น 2 ส่วนคัตตุนได้นั่งชั้นล่าง

เจ๊บอกว่า เจ๊ไม่ได้สนใจคัตตุนเท่าไหร่ เนื่องจากตอนนั้นก็ไม่ค่อยดังเท่าไหร่ และจำหน้าได้อยู่แค่คนสองคน
เจ๊เลยขึ้นไปกรี๊ดกร๊าดทัคกี้ซึบาสะที่อยู่บนชั้น 2 อยู่พักใหญ่
คนเสิร์ฟ 2 หนุ่มนี้ ก็บอกว่า ทั้ง 2 คนมารยาทดีกันสุดๆ

แต่ที่เจ๊ตกใจเป็นที่สุด ก็คือ...
มีนางๆ หนึ่ง เป็นผู้โดยสารชาวไต้หวัน... ไม่รู้ว่า ไปรู้มาจากไหนว่าคัตตุนจะขึ้นเครื่องบินเที่ยวนี้
ประมาณว่า ตามมาดูคอนเสิร์ต ว่างั้นเถอะ...
สาวน้อยคนนี้ เดินมาหาแอร์ฯ แล้วบอกว่า ช่วยส่งของขวัญให้คัตตุนให้หน่อยได้ไหม
เจ๊แอร์ฯ ก็บอกว่า พวกเขาทำให้ไม่ได้หรอก
แต่เจ๊ๆ ก็ช่วยกันเชียร์ให้สาวน้อยไต้หวันคนนี้เข้าไปให้เอง...

สาวน้อยเดินเขินๆ เข้าไปให้ แล้วก็ยิ้มดีใจที่เขารับของไป...
เดินน้ำตาซึม ซึ้งจิต กลับไปนั่งที่ของตัวเอง (น่าจะนั่งชั้นประหยัดนะคะ ลืมถามมา)
คล้อยหลังไม่ถึงนาที เจ๊แอร์ฯ เดินผ่านที่นั่งของหนุ่มๆ
ของชิ้นทีสาวน้อยยื่นให้ ถูกส่งให้แอร์ฯ พร้อมประโยค "ช่วยทิ้งให้หน่อยครับ"
โอ๊ะ โอว... เจ๊แอร์ฯ บอกว่า อึ้งรับประทานไปแป๊ป... แต่ก็รับมา เพราะขัดใจท่านผู้โดยสารไม่ได้...
เจ๊บอกว่า เจ๊แทบร้องไห้ฟูมฟายแทน... สงสารสาวไต้หวันคนนั้นจับจิต

ทำกันไปได้เนอะ... ทายซิ๊... ใครเอ่ย?????

หนุ่ม จิน ของเรานั่นเอง.....
สงสัยหงุดหงิดใจที่มีคนเข้ามากวนเวลาส่วนตัว (หรือเปล่า)

เอาน่า ... นานาจิตตัง...
ก็ยังดี ที่นายจินยิ้มแย้มตอนที่สาวน้อยคนนั้นยื่นของให้ และรับของมา...

แต่เรื่องก็ผ่านมานานนม... ตอนนั้นยังเด็กๆ กันอยู่
ตอนนี้ คงเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วล่ะนะ

ตาจินโตขึ้นแล้วคงไม่ฝากแอร์ฯทิ้งแล้วมั้ง...

คงเอาไปทิ้งเอง

ช่ายๆๆๆ

ตอนนี้โตแระ

รู้อะไรดี รู้อะไรไม่ควร

คงทิ้งกันต่อหน้าเลย

แถมพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

"อ๊ะ หลุดมือ แม่บอกว่า ของตกพื้นแล้วห้ามเก็บ"

55555555

อันนี้ขำแฮะ
คึดได้ไงงงงงง
อย่าว่าพ่อหมูนักสิ...

โหย ใจร้ายว่ะจิน ใจร้ายสุดๆ คล้อยหลังไปนิดเดียวเองอ่ะ

อ๊ะ ล้อเล่น

ที่จริงรักมากมายตะหากจ๊ะ

รักมากหยอกเยอะไง


แบบหมั่นเขี้ยวน่ะ เลยกัดแรง (ซาดิสต์)

กะรี๊ดดด ขอจองพื้นที่ก่อน

ดีใจอ่ะ จินนายทำดีมาก โฮะๆๆๆ เสียใจด้วยน่ะเธออออออ

ยัยไต้หวัน (เสียงหัวเราะออกแนวมารร้ายสุดๆๆ)

ว่าแต่อยากรู้อยากเห็น ของที่ให้คืออะไรหรอ

เหตุใดบูตะนิชิถึงทิ้ง จริงๆ แค่จะแบกลงไปทิ้งเองที่กราวน์ก็ได้น่ะ

หรือของมันใหญ่มากๆ ดีน่ะที่ชีวิตนี้ชั้นไม่เคยคิดจะซื้อของให้แกเลย

(ถึงจะอยากมากก็ตาม เหอะๆ)เพราะชั้นคิดว่าแกคงเอาลงถังขยะหมด หรือ

ไม่ก็ให้เพื่อนใช้แทนแน่นอน เง้อ มารยาทบนเครื่องแย่น่ะเนี่ย

มีเพื่อนเคยเล่าให้ฟังว่า เวลาพี่แกอยู่บนเครื่อง ชอบยก ทีน ขึ้นมาพาดเบาะซึ่งมีเพื่อนๆในวงนั่งข้างหน้า

แล้วถ้าข้างหน้านั่นเป็นหัวคนอื่นล่ะ ยังจะกล้ามั๊ย

คิดในแง่ดี ต่อหนุ่มจิน
อาจจะเคร่งครัดต่อกฏบริษัทมากกกกกก ก็เป็นได้ หึหึ

ดีนะที่เป็นจิน (เอ๊ะยังไง..)
แบบว่า เรารู้กันอยู่แล้วว่าอิจินมันเป็นแบบนี้ (ข้อดีของมัน)
ถ้าเป็นคนอื่นคง....

สมกะเป็นจินดีนะ ฮ่าๆ
บอกได้แค่นี้หละคะ
หวังว่าคงไม่มีไรล่นใส่หัวนะ

เหอๆ อ่านแล้วก้อนะคะ แบบว่า...ไม่รู้จะว่าไงดี

ไอ้หมูโดนเละ 555 แต่ก็นะคะคิดได้สองแง่สองมุม

ถ้ามองในแง่ดี ยังดีที่ยังยิ้มและรับมาอย่างน้อยก็ทำให้แฟนเพลงคนนั้นมีความสุข

แต่ที่ต้องทิ้งอาจเพราะกลัวความยุ่งยาก หรือกฏระเบียบของลุงจ้อน(อ่ะป่าวน๊า..)

ในแง่ร้ายก็นะ ทำไมจินถึงได้เป็นตัวของตัวเองขนาดนี้ 555 (นี่ร้ายแล้วนะ)

เอาเถอะคะ ยังไงก็เสียงลือเสียงเล่าอ้างเนอะ ว่ากันไป แล้วแต่ใครจะคิดจะมองยังไง

แต่ก็ขอบคุณสำหรับข่าวลือเสียงเล่าอ้างนะคะ ＾＾

โอ้จิน =[]=
ปลื้มที่นายซี้กับพีจัง
ชอบที่ชื่อนายอ่านออกเสียงเหมือนชื่อจีนเรา
แต่นายอย่าแสดงตัวตนที่แท้จริงถ้าไม่จำเป็นสิ =[]=
ก็ไม่ผิดน่ะนะ ตอนนั้นจินก็คงเด็กมาก
เด็กทำอะไรก็คงตรงๆแหละเนาะ
ดีแล้วที่ไม่ทำต่อหน้า
คนเรามันก็ต้องมีข้อดีข้อเสียต่างกันไป

จิน อย่างโหดอ่ะ
> /// <

สงสารสาวคนนั้น
TT

แต่ก็นะ ดีไม่ทิ้งไปต่อหน้าต่อตา
คงช็อกแย่

แต่ก็นะ
ทำแบบนี้ ใจร้ายเกินไปหน่อยแล้ว !!

แต่ไงก็ยังรัก
: ))

ขอบคุณค่ะ

เดาถูกแฮะ...
...ตอนนั้นยังเด็กอยู่แหละ..555

ทัคกี้กับสึบาสะน่ารักเนอะ
ท่าทางมารยาทดีสุดๆ

ส่วนคุณชายจิน เอ่อ ตอนนั้นคงเด็กจริงๆ แหละ
คิดในทางที่ดีเข้าไว้
แม้หน้าตาจะบ่งบอกอะไรบางอย่างก็เหอะนะ

ฟังดูเป็นจินมาก ๆ เลยค่ะ T_T
ไม่รู้ควรจะสงสารสาวนางนั้นดีมั้ยนี่? หึหึหึ

แงงงงงงงง
จินคุงใจร้ายยย
ตอนนั้นยังเด็กอยู่จริงๆน่ะแหละ

แต่อย่างน้อยก็ยังดีที่ยิ้มรับของๆสาวคนนั้นเนอะ ^^

เอาเข้าไป

อนาถจิตจริงๆ แค่นี้ต้องทิ้งด้วย

แต่ก็นะ...ไม่คิดว่าจะใส่อยู่แล้ว--"

ไว้ถ้ารวยจะซื้อหลุยส์ไปฟาด

55*

ผู้หญิงคนนี้ ใจร้ายจริงๆ
อยู่กับพ่อหมูได้เลยนะเนี่ย...



ได้ข่าวว่า ยังไม่ทันแกะเรยยยยยย



ก็คงกล้า สไตล์ จิน จิน ล่ะมั้ง อิอิ

มีเพื่อนเคยเล่าให้ฟังว่า เวลาพี่แกอยู่บนเครื่อง ชอบยก ทีน ขึ้นมาพาดเบาะซึ่งมีเพื่อนๆในวงนั่งข้างหน้า
แล้วถ้าข้างหน้านั่นเป็นหัวคนอื่นล่ะ ยังจะกล้ามั๊ย


ถ้าเป็นเพื่อนในวงคนอื่นอาจแกล้งหลับ

แต่ถ้าเป็นโกกิอาจมี พาดใส่หัวกลับ....

และถ้าพาดใส่หัวคนอื่นก็ น่าจะ...โดนพาดใส่กลับเหมือนกัน ไม่แน่อาจเจอสองทีนเลย...555555 อะเอิ๊กๆๆๆๆๆ


ใครปาของใส่หัวอีกแระ อิอิอิอิ


นินทาที่รักตัวเองนี่มันส์มากเลย ฮ่ะ จริงมะคาเมะ จ๋า

ดีนะที่จินไม่ทิ้งต่อหน้า 555555555

ถ้าเกิดหนูเจอจินบนเครื่องบิน

เดินเอาของไปให้จิน


จินรับอย่างเต็มใจแล้วยิ้ม


จากนั้นก็หันไปบอกจินว่า ฝากทิ้งด้วยนะคะ




มันจะเปนยังไงเนี่ยเพื่อนๆ 55555555 (แฟนคลับคัตตุนอย่าตบหนู แค่คิดเฉยๆ อิอิ)

ตราบใดที่น้องเค้าไม่รู้ ทุกอย่างก้โอเค

จอห์นนี่ห้ามรับของนี่นา แต่ก้สงสานคนให้แหละ ถ้าเปนเราคงเศร้าเกิน

จะไม่รับเค้าก้เศร้าอีก แต่ทำไมต้องทิ้งด้วยอะ

อืมก็คงทำตามกฎนะคิดว่า

เเต่ก็อดสงสารสาวน้อย

นางนั้นไม่ได้เเต่ไม่รู้

ก็ไม่เป็นไร

ขอบคุณนะคะ

จินใจร้ายแห่ะ แต่ก็ยังดีที่ยอมยิ้มแล้วรับของมา
ตอนแรกเดาก่อนก็เดาว่าต้องเป็นจิน 555+

ใจร้ายสุดๆเลย

สงสารคนนั้นอะ

ถ้าเค้ารู้นะเสียใจแย่เลย

จินใจร้ายว่ะ

สมัยก่อนยังโหดร้าย..555555+


ตอนนี้อาจจะดีขึ้นแล้ว (หรือเปล่าฟระ....?)