บังเอิญอีกแล้ววววววว
เมื่อวาน ขึ้นสายการบินเจแปนแอร์ไลน์กลับบ้าน
น้องๆ แอร์ฯ ที่เสิร์ฟ ก็เป็นคนไทยเกือบทั้งหมด
แอบคุยๆ มาได้ เรื่องนิวส์ไปฮาวายเมื่อต้นเดือนมกรา

ที่สเนกกี้เปิดกระทู้
เจอ NEWS บนเครื่องบิน#1
ซึ่งเป็นการพบเจอวงนิวส์บนไฟลท์ขากลับจากฮาวาย มาลงที่ นาริตะ

แต่คราวนี้ เป็นเที่ยวบินขาไป
สาวน้อยหน้าไทย ที่เสิร์ฟ เป็นคนเสิร์ฟยามัปปี้ไฟลท์จากนาริตะ-ฮาวายพอดี
ไฟลท์นั้น เธอทำงานชั้นธุรกิจ เธอเล่าว่า
เธอก็แอบงงๆ ไหงผู้โดยสารที่เธอจะต้องดูแล 6 คน ยังไม่มาขึ้นเครื่องสักที
6 ที่นั่ง ยังว่างอยู่
อยู่ๆ ก็มีหนุ่มๆ หน้าตาดีๆ แต่งตัวยุ่งยาก
(อันนี้ ดูยุ่งยากที่ว่า เป็นคำที่ความหมายดีนะคะ คือ เสื้อผ้าดูวุ่นวายแต่ดูดี
แถมแจ๊กเก็ตทุกคน ต้องมีเพชร หรืออะไรวิบๆ วับๆ ติดอยู่
น้องเธอบอกว่า ไม่กล้าแตะเลย)
((คือ จริงๆ แล้วเธอบอกว่า มีบริการเอาแจ๊กเก็ตไปแขวนเก็บในตู้เก็บเสื้อให้
เสื้อผ้าจะได้ไม่ยับ))
เดินมึนๆ รีบๆ ขึ้นมา
ทุกคนหิ้วกระเป๋าเดินทางขนาดย่อม (ไม่ใช่กระเป๋าลากนะ)
ยามัปปี้หิ้วกระเป๋าหลุยส์...

ตามกฎบริษัท เธอต้องทักทายทุกคนตั้งแต่ด้านหน้า
ขอโทษที จำไม่ได้จริงๆ ว่าใครนั่งตรงไหน เพราะน้องเขาไม่รู้จัก
ส่วนยามัปปี้กับน้องเรียวนั่งหลังสุดของทีม
น้องเรียวนั่งริมหน้าต่าง กินน้ำเปล่า กับอาหารชุดญี่ปุ่นเสร็จก็หลับตลอด

พอเธอแนะนำตัวจนมาถึงแถวสุดท้าย ทักน้องเรียวเสร็จก็มาถึงยามัปปี้
ยามัปปี้รู้ว่าเธอเป็นคนไทย (เนื่องจาก สำเนียงภาษาญี่ปุ่นของเธอ ฟังดูกะเหรี่ยงสุดๆ)
((อันนี้เปล่าว่าน้องเขานะ น้องเขาบอกเอง))
ก็เลยพูดกับเธอเป็นภาษาอังกฤษ
"call me YamaP"
น้องก็เริ่มงง... โอเค "Can I call you P???"
"yes, sure" อ๊ะ แน่ะ น้องก็ยื่นมือออกไปตามธรรมชาติของฝรั่ง
ยามัปปี้ก็ยื่นมือมาเชคแฮนด์ด้วย
โอ้ววววววววววววววววววววว กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
สากลจริงๆ สุดหล่อของฉัน

แล้วตลอดเที่ยวบินนั้น ชั้นเรียนภาษาอังกฤษก็เกิดขึ้น
เขาคุยกันด้วยภาษาอังกฤษตลอด
ประโยคตัวอย่างที่เขาคุยกันจ้ะ...
ยามัปปี้ จะสั่งบะหมีถ้วย
ยามัปปี้ : "Can I have Cup Noodle?"
น้อง : "We have Udon, Soba and Ramen"
ยามัปปี้ : "What you recommen?"

อ่ะ ในที่สุด...
ยามัปปี้ของเราก็ โก อินเตอร์แล้วค่า
ดีใจน้ำตาร่วงหนึ่งเม็ด...

เฮ้อ คุ้มกับที่อุตส่าห์ฝึกพูดเนอะ
ไม่อายใครเลย
น้องๆ คนไทยยังบอกว่า โห ไม่ได้หล่ออย่างเดียวนะพี่
ยังมีความสามารถด้วย

ขอบคุณนายจิน ที่ท่าทางจะเป็นตัวอย่างที่ดี (ด้านภาษาอังกฤษ) ให้แก๊งค์
ถึงนายเรียว เมื่อไหร่จะทำตัวกลมกลืนกับเดอะ แก๊งค์ สักที (ไปฝึกภาษาต่างประเทศหน่อยเหอะ)
ถึงคนอื่นๆ ในวงนิวส์ กินแต่อาหารชุดญี่ปุ่น กัน แถมมารยาทดีอีกต่างหาก
ต้องขอบคุณมากมายเลยนะค๊า
ท้ายสุดๆ ถึงเจ้าตัว นายยามัปปี้
คอนเฟิร์มจากน้องคนนั้นแล้วค่ะ ยามัปปี้ หยิ่งจริงๆ
แต่หยิ่งเฉพาะกับคนญี่ปุ่น และคนที่แสดงตัวว่า ชื่นชอบเขา
อาจจะเป็นเพราะน้องเขาคุยแบบธรรมชาติ (เนื่องจากไม่รู้จัก)
พีจังก็เลยสะดวกใจที่จะคุยด้วยมั้งคะ

เอาน่า... นานาจิตตังนะ

จบการรายงานจ้ะ

ว้าวดูดีจังค่ะ คนไทยด้วย เอาใจช่วยค่ะ

มารับคำขอบคุณแทนจินค่ะ

เรียวเองก็เคยบอกว่าอยากไปเรียนภาษาอังกฤษต่อใช่ป่ะค่ะ

เคยอ่านผ่านในแมกสักเล่ม

อ่านแล้วพีนิสัยเหมือน จิน จัง

ขอบคุณมากๆๆค่ะ

กำลังนับสถิติ แจล เอเอ็นเอ สายการบินไหนมากกว่า

อยากจับมือยามีปปี้ด้วย

มีมาให้อิจฉาอีกแล้ว อยากเป็นแอร์บ้าง~~
ยามัปปี้น่าร๊าก

อยากเป็นแอร์ ~~~
น่าอิจฉามาก อยากเจอมั่งง

กรี๊ดสนั่นเลย ไม่ไหวแล้ว พีที่ัรัก อิจฉาพี่ที่ได้คุยแล้วก้จับมือด้วยมากๆๆๆๆ

พีหยิ่งด้วยหรอ ไม่เคยได้ยินเลย หรือเค้าแค่ไม่ชอบพวกที่ชอบกรี๊ดกร๊าดแบบไม่มีมารยาทกันแน่่ (แอบแ้ก้ตัวให้อีก)
อย่างงี้ถ้าเจอพีต้องแกล้งทำเปนไม่รู้จัก แ้ล้วมีเดินชนดีมั๊ย... ฝันไปละ

"call me YamaP"

>[]< แอบกรี๊ดประโยคนี้ น่ารักจังเลย ><
ความจริงพีจังคงต้องการเวลาส่วนตัวแบบคนปกติๆบ้างก็ได้ละมั้งเนาะ ><
น่ารักจังเลย
ขอบคุณมากค่ะ
ขอให้ได้เจอหลายๆคน หลายๆวงบ่อยๆนะคะ >< จะได้อ่านอีกชอบมากเลยค่ะ

น่ารักสุดๆ อ่านไปยิ้มไป

แถมได้จับมือมะพีอีก

ขอบคุณมากๆนะค่ะที่เล่ามาให้ฟังกัน

โอ๊ยเขิลลล

(เขินอะไร??)

หาเรื่องดีๆของพี่จินเจอแล้ว 55*

หลังจากที่คิดว่าไอ้พี่จินเป็นคนที่น่ากลัวจนเจอต้องวิ่งหนีแล้ว

พีก็มาเป็นอีกคน ไม่น่าๆๆ

ช่างเป็น เดอะแก๊ง ที่น่ากลัวจริง--"

(แต่คงไม่ต้องวิ่งเพราะคงไม่ได้เจอกันง่ายๆ 55*)

อยากเป็นแอร์ อยากบังเอิญเจออย่างงี้บ้างจัง
พี่แอร์คนนั้นโชคดีมากๆ พีเสนอมือมาเองเลย >,<

หยิ่งเฉพาะกับคนญี่ปุ่น+กับคนท่เป็นแฟน ---> ดีค่ะ อย่ามาหยิ่งกับคนแถวนี้เลย 55

ขอบคุณมากค่ะที่มาเล่าสู่กันฟัง m(_ _)m (^O^)

พีจังน่ารักคะ
แอบอิจฉาน้องที่เป็นแอร์ ได้จับมือด้วย...
แต่น่าจะมีแอร์คนไทยได้เจอ KAT-TUN มั้งเนอะ
จะได้มีอะไรน่ารักๆ มาเล่าสู่กันฟัง 55

ถ้างั้นถ้าเจอพีจังก็ต้องแอ๊บแบ๊ว ตาใส(พอกับพีจัง)

ทำเป็นไม่รู้จักน่ะสิ ประมาณคุณพูดประสาอังกฤษได้ไหมก๊ะ

ไม่รู้ญี่ปุ่นสักคำ น่ะค่ะ

ช่วยหน่อยนะก๊ะ

T__T

ยามะพีน่ารักมาก T_T
แอร์คนนั้นช่างน่าอิฉจา ฮึกฮึก

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวนะคะ >_<

อิจฉาจัง

ขอบคุณที่นำมาบอกค่ะ

มะพีน่ารักจังเลย

เเอบอิจฉาคนเป็นเเอร์จัง

ขอบคุณนะคะ

ยามะพีสุดยอด พูดอังกฤษเก่ง อิอิ

สาวแอร์ช่างโชคดี ได้คุยกับยามะพีด้วย อิอิ

อิจฉาพี่แอร์จังเลยยยยยยย~~~

อยากเป็นแอร์มั่งแต่ส่วนสูงไม่ผ่านค่ะ


อยากจับมือกะพีจังมั่งจังเล๊ยยยยยยย

"call me YamaP"

> ///// <

อยากจะกรี๊ดกับประโยคนี้

จับมือ จับมือ จับมือ
โฮกกกกกกกกก
อิจฉาได้อีก ~~~~~~

ยามะพีดูเป็นมิตรจัง
ในที่สุดก็ได้พูดอังกฤษแล้วสิเนี่ย
เจ๋ง ๆ ๆ

ยามะพีหยิ่งกับคนที่แสดงตัว
งี้เราควรจะสงวนท่าที : ))

เหมือนจะได้เจอเลยเน๊อะ T ^ T

ว่าแต่ ยามะพีหยิ่งจริงดิ๊
คิดว่า ยามะพีนิ่งๆมากกว่า ออกแนวเย็นชานิดๆ รึป่าว > /// <

ขอบคุณค่ะ : ))

อุ๊ยตาย
แล้วเจอพีตัวจิงจะทำไงดี
ทำหยิ่ง แต่ว่าหน้าตาและท่าทางคงจะปิดไม่มิด
อยากเป็นน้องคนไทยคนนั้น
ได้เชคแฮนด์ เรียกพีก้อได้
เจ๋งดีเนอะ
แต่ทำไมไม่มีเรื่องเกี่ยวกับเคจังง่ะ
อยากรู้ๆๆๆ ว่าแต่เทโกชิก้อจะพูดภาษาอังกฤษได้นะ "THANK YOU" อิอิ

พี เอาตัวอย่างที่ดีจากจินมาแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวก็พอนะ
เรื่องอื่นอย่าเอามาเลย

ดีจัง อ่านแล้วรู้สึกดี
นิวส์ทุกคนน่ารัก

แม้พีจะหยิ่งก็ปล่อยเค้าไปเหอะ
ไม่ได้หยิ่งโดยธรรมชาติหรอก ออกแนวมีเกราะป้องกันตัวมากกว่า (เข้าข้างซะงั้น)

อ๊ายยยย อิจฉาค่ะ อิจฉาพี่แอร์คนนั้นที่ได้เช็คแฮนด์กับพีจัง

พี่สาวขอจับมือหน่อย หุหุ (โรคจิตแล้วช้านนน)

ว่าแต่พีจังได้ทีเลยฝึกวิชาที่อุตส่าห์ตั้งใจเรียนสะหน่อย

แหมๆ ได้ทีพูดใหญ่เลย เก่งใหญ่แล้วนะภาษาอังกฤษของพีจังเนี่ย

ขยันฝึกฝนมาพักใหญ่แล้วนี่ อยากฟังพีจังพูดเวอร์ชั่นอังกฤษจังเลย

ขอบคุณสำหรับคำบอกเล่าของหนุ่มๆ ด้วยนะคะ

พี่โน้ตลืมขอบคุณคุณชิโรตะยูด้วยนะคะ
ที่ชอบสปีคอิงลิชกะจินทำให้ยามะพีไม่เข้าใจจนต้องไปซุ่มฝึก ฮ่าๆ

การที่ยามะพีหยิ่งไม่แปลกนะ
เพราะการเป็นดาราเฟรนลี่เกินไปก็เสียได้อีก
คงวางตัวไม่ถูกเลยหุบปากไว้ก่อนมั้ง
เข้าข้างยามะพีสุดๆเลย กร้ากก

แล้วอีกอย่างรู้สึกว่าแอร์ทุกท่านที่เจอนิวส์จะมาหยุดความสนใจที่ยามะพีตลอดเลย
อันนี้พี่แอร์บอกมาเองว่าเจอยามะพีชั้นก็ไม่สนใจใครเลย ฮ่าๆ
แสดงว่ายามะพีนี้ออร่าแรงจริงๆ อยากเจอบ้างจังง

กรี๊ด อยากเป็นแอร์กะเค้ามั่ง ได้จับมือยามัปปี้ด้วย

น้องโกอินเตอร์มากๆ ต้องขอบคุณจินจริงๆแหละ

อิจฉามากกกกกกกกกกกกกก

อยากเป็นคนคนนั้น

มะพีเรานี่อินเตอร์จริงๆ

อิจฉาคนนั้น

อีกหน่อยคิดว่าเดอะแก๊งคงเว่าอิ๊งได้ทั้งแก๊ง 555555+

ภูมิใจแทน กร๊ากกกก


ยามะพีหยิ่ง อื่ม..ท่าทางพี่แกก็บอกๆอยู่ 55555+ แต่หยิ่งเฉาพกับคนที่ชอบตัวเอง เออเนาะ....ฮ่าๆๆ